( 1 ) - قول راستگوترين صادقين جلّ شأنه : خداوند توبه‌كنندگان را دوست دارد ، و فرمايش پيامبر ( ص ) : توبه‌كنندهء از گناه مثل كسى است كه گناه ندارد . ( 2 ) - در هر حال بىشك اشكالى نيست در وجوب آن ( توبه ) از جهت عقل و شرع . زيرا اگر بدانى كه سعادت حقيقى ابدى منحصر است در لقاء اللّه تعالى در جهان باقى ، خواهى دانست كه محجوب و محروم از لقاء الهى شقى و بدبخت است و در آتش فراق در خانهء عذاب و هلاك ( دوزخ ) خواهد سوخت . و تيره‌ترين حجابها حجاب پيروى شهوات و ارتكاب گناهان است ، زيرا گناه از آنجا كه متابعت از دشمن خدا يعنى شيطان و متابعت هواى نفس است ، بلكه بالاتر بندگى شيطان و نفس بشمار ميرود - بدليل قول معصوم ( ع ) " هركه به گوينده‌اى گوش فرادهد او را بندگى كرده " - اعراض و روگردانى از خدا بشمار ميرود . و دانستى كه بازگشتن از راه بعد از خدا براى رسيدن بمقام قرب واجب است ، و اين بازگشت كامل نخواهد شد مگر با سه امرى كه در توبه ذكر كرديم . و در جاى خود ثابت شده كه مقدمهء واجب عقلا و شرعا " واجب است زيرا بين واجب و مقدمهء آن ملازمه و همراهى برقرار است و وجوب توبه نيز فورى است . ( 3 ) - پس اى برادران حقيقى و دوستان راه سلوك بشتابيد و بپردازيد به توبهء زيبا و شگفت‌انگيز پيش از آنكه زهرهاى گناه در روح